Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

Μάσκες

MASKES.mp3 -
Καλά θα ήταν, αλλά οι γνώσεις που έχω για τα οικονομικά θέματα τους δείκτες και τις αναλύσεις αυτών είναι πολύ περιορισμένες. Βέβαια έχω την αίσθηση ότι δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να αντιληφθεί κανείς το γελοίο της κατάστασης στην παγκόσμια οικονομία σήμερα. Είναι φιλότιμες οι προσπάθειες για μια ακόμη φορά των δαιμόνιων δημοσιογράφων (οι οποίοι έχουν γνώση για τα πάντα), να αποπροσανατολίσουν το κοινό. Ακούμε λοιπόν καθημερινά για Golden Boys για χρηματιστές για την πίεση στις αγορές για
την χρεοκοπία κολοσσών και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Όλη η υφιστάμενη κατάσταση μου θύμισε ένα τραγούδι του Βαγγέλη Γερμανού από τον δίσκο “Τα μπαράκια” . Φυσικά ο ποιητής δεν υπονοούσε κάτι τέτοιο , όταν το 1981 έγραφε το τραγούδι, ούτε που φανταζόταν πόσο ταιριαστό με την παρούσα κατάσταση θα ήταν. Προφανώς σε άλλες μάσκες αναφέρονταν, αλλά τουλάχιστον τότε γνωρίζαμε ποια πρόσωπα έκρυβαν από πίσω αυτές οι μάσκες. Ο στίχος σήμερα παρουσιάζει μου αλληγορικά πολλές ομοιότητες κατά την γνώμη , καθώς το καρναβάλι τέλειωσε, κι αυτοί ακόμη μάσκες πουλάνε στο παζάρι. Θα τους ξαναβρούμε λοιπόν μπροστά μας σε καινούρια παζάρια, και φυσικά δεν θα μπορούμε καν να τους αναγνωρίσουμε για να φυλαχτούμε
Τούτοι οι αρκουδιάρηδες με τα ταμπούρλα, τούτοι οι καρνάβαλοι με τις μάσκες, τούτοι με τα στόματα τα φαρδιά, που τίποτα δεν δείχνουν να παίρνουν χαμπάρι. Αυτοί που φρόντισαν να εξαφανιστεί το οικονομικό μοντέλο του υπαρκτού σοσιαλισμού, αυτοί που κατατρόπωσαν οικονομικά όλες τις χώρες που εφάρμοζαν διαφορετικό οικονομικό σύστημα, αυτοί που φρόντισαν να ενημερώσουν όλο τον κόσμο για την πτώση του αντίπαλου οικονομικού συστήματος, είναι εκείνοι που κατέστρεψαν και το δικό τους. Και σήμερα “ μες το κενό και μες την ζάλη”,όλοι οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ κάνουν γαργάρα την πτώση του υπαρκτού καπιταλισμού την οποία ουσιαστικά βιώνουμε τις τελευταίες εβδομάδες.

Δεν είμαι υπέρ του ενός ή του άλλου μοντέλου. Να εξηγούμαστε. Αντίθετος στην κοροϊδία είμαι και στην λάσπη.
Γιαυτό όλους τούτους τους παγκόσμιους φωστήρες , είναι καιρός τους μαζέψει ο σκουπιδιάρης...


υσ. “Τον δρόμο αφήνω χάνομαι στα στενά παρέα με έναν σκουπιδιάρη”....

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Κύριε Υπουργέ ... τα υπουργεία σας



Από την Ελευθεροτυπία της Πέμπτης 11-9-08 (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ)
χωρίς σχόλια...


Ένας στους 5 δεν βγάζει το ψωμί του!!!
...Ένας στους 4 συνταξιούχους, ένας στους 3 ανέργους και 290.000 ενεργοί πολίτες δεν κερδίζουν το «ψωμί» τους, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας...

...Συνολικά 2.100.000 πολίτες, το 21% του πληθυσμού, καλούνται να τα βγάλουν πέρα με λιγότερα από 404 ευρώ τον μήνα (το άτομο) ή 11.864 ευρώ το χρόνο (11.864 ευρώ για τετραμελή οικογένεια) με βάση τις τιμές του 2006. Το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη των 27, μετά τη Λετονία (23%), ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός όρος περιορίζεται στο 16%...

...Το 36,2% των εργαζομένων αμείβεται από το Δημόσιο. Και η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη να διορίζει για να μειώσει την ανεργία και να ικανοποιήσει την κομματική πελατεία. Όμως το 2007 δύο στους τρεις προσληφθέντες ήταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και ιδιαιτέρως με συμβάσεις 7-12 μηνών. Πρέπει να κρατούνται όμηροι εν όψει πολιτικών εξελίξεων (εκλογών κ.λπ.)...

...Το 2004 οι μισθωτοί και συνταξιούχοι εισέφεραν το 44% του συνολικού φόρου, ενώ στη συνέχεια τα βάρη τους αυξήθηκαν στο 50,1% (2006). Αντιθέτως, οι επιχειρήσεις από το 43% των φόρων που κατέβαλλαν (το 2004), ο κ. Αλογοσκούφης τούς ξαλάφρωσε. Το ποσοστό επιβάρυνσης έπεσε στο 36,3% το 2006...

...Παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, υπάρχουν φτωχοί και στο δημόσιο τομέα, δεν... πιάνουν όμως τον ιδιωτικό τομέα. Το 30% βρίσκεται κάτω των 1.000 ευρώ (καθαρά) το μήνα και το 37% από 1.000 έως 1.250 ευρώ. Έτσι, το 10% βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχειας, αλλά στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα είναι χειρότερα: το 22% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας...



υσ. Δεν θα έλεγα ο,τι είμαι ας πούμε φίλος της μουσικής που παίζουν οι Goin' Through ,άλλα το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας το άρθρο ήταν ο τίτλος του πόστ, που αποτελεί στίχο του κομματιού αυτού.